سایه بون

بررسی آیاتی از قرآن کریم مربوط به سنتهای الهی، دلیل متقنی بر ادامه نوشتار است.

"وَلَقَد اَرسَلنَا اِلی اُمَمٍ مِنْ قَبلِکَ فَاَخَذْناهُمْ بِالبَاْسآءِ وَالضَّرّآءِ لَعَلَّهُمْ یَتَضَرَّعُونَ" (سوره انعام آیه 44)

(و به تحقیق فرستادیم پیغمبرانی را به سوی امتهایی قبل از تو، پس آنان را به سختی ها و گرفتاریهای مختلفی دچار ساختیم تا شاید روی تضرع به درگاه ما آورند.)

انسان در طول زندگی خویش با توجه به روش زندگی دچار این امتحانات و سنتهای الهی است.

برای یک شخص خداشناس و با تقوا نوع این سنت ها متفاوت است. چنانکه برای یک انسان غافل یا کافر.

تنها خدا می داند....

گاهی دریافت اینکه این مصیبت و بلا ، وفور نعمت و رفاه می تواند امتحان الهی باشد یا نه کار ساده ای نیست. اینکه یک مصیبت، همان کیفر و کفاره گناهان و اعمال دنیایی ماست یا نه ؟ (آنهم از باب رحمت خداوند برای جبران عذاب آخرت).

تنها خدا می داند....

راستش را بخواهید گفته ی یکی از دوستان مرا چنان به فکر واداشت که تنها کمی پرداختن به آن آرامش بخش بود.

و آن مصیبت کنونی مردم پاکستان است. فاجعه انسانی اخیر در پاکستان که گفته می شود هنوز خطر وقوع سیل های سهمگین دیگری هم وجود دارد. این کدام سنت است؟ یا کدام کیفر؟

مردم عراق سالهاست طعم شیرین امنیت و آسایش را نچشیده اند! از تاریخ عثمانی تا تاریخ معاصر. صدام جنایتکار. و امروز استکبار جهانی. آینده آخرالزمانی عراق نیز چنانکه در روایات معصومین (علیهم السلام) آمده است با ناآرامی های بسیاری دمساز است!

حضرت علی (علیه السلام) در مورد کوفه می فرمایند:

کوفه! می بینمت که مانند چرم عکاظی (چرم بازار عکاظ) به هر سو کشیده می شوی و در مقابلت مشکلات باز و انبوه دشواری دمساز. میدانم... ( خطبه 47)

یا در نکوهش مردم عراق فرموده اند:

مردم عراق! شما مانند زن آبستنی می مانید که پس از سرآمدن مدت بارداری، فرزند را سقط کرده و سرپرست وی نیز مرده، و زمانی دراز در حالت بیوگی مانده و دورترین کسانش میراث او برده!!.... « و در خواهید یافت آنچه را که با شما گفتم» (خطبه71)

وای که نمی دانیم وقتی حضرت می فرمایند «کوفه ! می بینمت...» کدام زمانه را نشانه رفته است.؟ هر روزش را؟!

روز هایی چون روزهای حضرت زینب کبری را کسی در تاریخ ندیده است. در هنگامه ورود کاروان اسرا به کوفه با دلی زینبی و زبانی حیدری خطبه ای عجیب دارند:

سپاس خدای را و بر جدم محمد (ص) و خاندان پاک و برگزیده او درود می فرستم.

ای مردم کوفه!....بدانید که گناه زشتی مرتکب شدید و از رحمت خدا دور باشید..... و خشم خدا را بر خود نازل نمودید، و داغ و ذلت و مسکنت بر شما نقش بست!!

«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»«»

تروریست بمب اول خود را منفجر می کند. پس از این حادثه و شور و هیجان پاک گروهی برای امداد رسانی به حادثه دیدگان با انفجار دوم و حتی سوم چنان دردناک است که مصیبتی است بس بزرگ. دوستی می گفت مگر می شود خداوند عذاب نکند.

اگر یک سیل عظیم تعداد کثیری از مردم را نابود و یا بیخانمان کند ـ هرچند این هم مصیبت است ـ اما درد و الم کدامیک....

حمایت از این تروریست ها، در اختیار قرار دادن پایگاه و جایگاه همه و همه شاید از نظر امت ها و مظلومین این حوادث تروریستی دور بماند، اما به یقین از معاملات الهی ! بعید است.

هر چند امروز وظیفه انسانی هر مسلمان و هر فطرت انسانی کمک رسانی به عموم مردم مصیبت زده است.